حميد رضا زاده دانشجوي دكتري علوم تربيتي و روزنامه نگار  اشاره بررسي تاريخ تحول زندگي انسان نشان دهنده آن است كه « زبان» به عنوان بزرگ‌ترين و مهم‌‌ترين عامل ارتباطي، نقش مهمي در انتقال تجربه‌ها، عواطف و اطلاعات داشته است و از اين روديگران از پيمودن مسيرهاي طي شده معاف شده و اين بر سرعت پيشرفت و ترقي بشر افزوده است. از سوي ديگر نحوه اين ارتباط ، عوامل ديگري بوده كه توانسته بر كيفيت، تأثير و نفوذ آن بيفزايد. بدين معنا كه هر اندازه كلام از منطق، عاطفه، صداقت، صراحت و روشني بيشتري برخوردار بوده،به همان ميزان نيز بر نفوذ آن بر مخاطب يا مخاطبان افزوده شده است. اين ويژگي قرن‌ها، همچنان پابرجا مانده، ليكن در دهه‌هاي اخير، علاوه بر ارتباطات بين فردي درمحيط‌‌ هاي شخصي، دامنه خود رابه ادارات و سازمان‌ها نيز وسعت داده است و در اين ميان روابط عمومي‌ها بيش از ساير بخش‌هاي يك سازمان، نيازمند برخورداري از اين ويژگي‌ها و فنون آن هستند. مقاله حاضر، اين مهم را مورد بحث قرار داده است. نگاهي گذرا به تعاريف روابط عمومي و وظايف مختلفي كه براي اين واحد سازماني در نظرگرفته شده، به سهولت ما را با فراواني واژه‌هاي به كار رفته چون : تفاهم ،‌پيام، ارتباطات، رابطهو تبليغ رو به رو مي‌‌كند كه همة آن‌ها بر اهميت نقش « ارتباط» تأكيد و تكيه دارد . به عنوان مثال در تعاريفي روابط عمومي چنين معرفي مي‌شود: « داشتن رابطه خوب با ديگران»1 ، «انجام كار خوب و مفيد و بيان و تبليغ اين اقدامات»2، « سلسله اقداماتي براي ايجاد ارتباط و حسن رابطه و تفاهم و آشنايي به منظور جلب همكاري‌ مراجعه كنندگان، مشتري‌ها و عموم»3، و يا « تلاش ها و اقدامات آگاهانه و برنامه ريزي شده و سنجيده براي استقرار و كسب تفاهم متقابل بين يك سازمان و گروه‌هاي مورد نظر آن» .4 بدين ترتيب مشاهده مي‌شود كه در روابط عمومي، « ارتباطات» نقش بسيار مهم و كارآمدي دارد. از اين رو شايسته است در مورد مهارت‌هاي لازم ارتباطي بحث و گفت و گو شود، ليكن قبل از آن ارايه تعريفي از « ارتباطات» ضروري است. در اين زمينه گفتني است كه صاحب نظران دانش ارتباطات انساني، به طرق مختلفي با اين واژه برخورد كرده و هر يك به جنبه خاصي از آن تكيه داشته‌اند. به طور مثال پروفسور دين بارنلوند، ارتباطات را كلمه‌اي كه بيانگر ايجاد معني است، تعريف مي‌‌‌كند.5 « دكتر علي اكبر فرهنگي» در كتاب « ارتباطات انساني» ، اظهار مي‌دارد كه گروهي معتقدند ارتباطات با تفهيم و سرو كار دارد و گروهي ديگر عقيده دارند كه ارتباطات به فهم معني نيازمند است ليكن وي مي‌نويسد: « ارتباطات، تفهيم و تفاهم و تسهيم تجارب و دانسته‌هاي خود با ديگران است. ادامه کارگزار روابط عمومی