در پیام ریچارد لینینگ آمده است: هیچ تردیدی وجود ندارد روابط عمومی الکترونیک بیش از آنچه هست، گسترش خواهد یافت، ولی باید اعتماد سازی بیش تری در روابط عمومی ایجاد کند.


گفته می شود در دنیا دو چیز هست که تردیدی نسبت به آن ها وجود ندارد: مرگ و مالیات ها که برای فعالان روابط عمومی شما می توانید «روابط عمومی الکترونیک» را نیز به آن اضافه کنید.


اما روابط عمومی الکترونیک دقیقا به چه معنی است؟ خارج از صنعت روابط عمومی، این واژه هیچ معنایی ندارد، می توانید در اینترنت جست وجو کنید و به آنچه می گویم پی ببرید. در جامعه ی ما روابط عمومی الکترونیک دنیایی از ارتباطات و مجراهای گپ و گفت را بیش از آنچه در یک دهه گذشته روش انتقال پیام بود، پیشنهاد می کند. گوگل، توییتر، لینکدین، فیس بوک و ... رسانه های اجتماعی روش ارتباطات در دنیا را تغییر داده اند. آیا باز هم تغییر می دهند؟


امروزه در دنیا پنج میلیارد گوشی تلفن همراه در حال استفاده وجود دارد؛ یعنی پنج گوشی به ازای هر هفت نفر. در ایران تخمین زده می شود 70 درصد مردم دارای یک گوشی موبایل هستند. در همین حال در 58 کشور دنیا بیش از 50 درصد مردم از اینترنت استفاده می کنند، ولی ایران جزو آن ها نیست.


متوسط اتصال به اینترنت در این کشور ها 72.1 درصد است و این متوسط برای کشور های خارج از این گروه 17.6 درصد است. متوسط جهانی استفاده از اینترنت نیز (براساس آمارهای Internet World Stats) تنها 26.6 درصد است و تنها مکانی که همه مردم در آن دارای ارتباطات اینترنتی هستند، جزایر فالکلند است.


اینها به چه معناست؟ این بدین معنی است که هم چنان که بخشی از جامعه به طور فزاینده به رسانه های جدید دسترسی دارد، ما نباید تصور کنیم این رسانه های جدید تنها یا حتی مهم ترین وسیله ارتباطات هستند. هم چنین اینها بر صحت اطلاعات نیز اثرگذارند؛ اطلاعات رسانه ها به اندازه ارزش اعتبار آنهاست.


اکنون اکثر افراد دنیا می توانند 24 ساعت در روز، هفت روز در هفته و 365 روز در سال با صدها نفر دیگر بدون محدودیت و بدون عبور از گزینش گرها ارتباط داشته باشند. در واقع گزینشگر ها یا دروازه بانان خبر - روزنامه نگارها - اکنون اخبار را از پیام ها و محتویات آنلاین شکار می کنند.


توییتر قابلیت دیگری را به کار گرفته است، بدین صورت که توییت ها را به 140 کارکتر محدود کرده و این به معنی استفاده خلاصه ای از مطالب حاوی لینک به مقاله ها، بلاگ ها و وب سایت هاست که اطلاعات و ایده های کاملا جدیدی را به مخاطب منتقل می کنند و بدین صورت مجموعه ای از لینک ها و ارتباطات بین ایده ها و نظرات یک فرد به وجود می آید.


اگر بخواهیم نقش خود را به عنوان پیام آوران سازمان ها و برای ایجاد و حفظ روابط سازمانی ایفا کنیم، باید توجه داشته باشیم اعتماد در حرفه روابط عمومی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.


IPRA (انجمن بین المللی روابط عمومی) مقررات جدیدی برای فعالیت های روابط عمومی در سراسر جهان وضع کرده است و آن این که اصول و مقررات اخلاقی می توانند خط مشی ها را مشخص کنند و نقاط مهم تر را نشان دهند، ولی در نهایت این اخلاق و نگرش تک تک افراد فعال دراین حرفه است که نحوه ی تفسیر و اجرای این مقررات را مشخص می کند.


متاسفانه بسیاری از افراد در این صنعت چندان مایل نیستند در به کارگیری این رسانه های جدید به اندازه کافی صادق باشند. آن ها باید بیاموزند که به رویه های غیراخلاقی روابط عمومی «نه» بگویند؛ رویه هایی که اعتماد را در اولین مرحله ی کار ما در این دنیای ارتباطی از بین می برند.