سید شهاب سید محسنی ماهیت برنامه ها و فعالیت های روابط عمومی در یک سازمان باید براساس تغییر و اصلاح روش ها و تصمیم ها با تأکید بر محوریت رضایت و خدمت رسانی بیشتر به مخاطبان یک سازمان تبیین و ترسیم شود. لذا یک روابط عمومی کارآمد در سازمان باید به عنوان یک عامل تغییر عمل کرده و با ارائه ایده ها و مشاوره ها همواره سازمان را در راستای نوآوری، پویایی و خلاقیت در برنامه ها و مأموریت هایش سوق دهد و به معنی واقعی بتواند با ابداع روش ها و شیوه های نوین مدیریتی ارتباطی صحیح و علمی بین سازمان و مخاطبان شان برقرار و حاکم نماید که در نهایت آن به پیشرفت و تعالی روزافزون سازمان و رضایتمندی پیش از پیش مخاطبان بینجامد. بنابراین روابط عمومی در بحث مدیریت تغییر به جهت آنکه خود یک وظیفه مدیریتی را عهده دار است می تواند بیشترین و موثرترین نقش را در تغییر و تحول مثبت در سازمان عهده دار شود، تغییری که در پی آن تحول و پویایی و پیشرفت و توسعه سازمان ملاک و در آن مخاطبان عام و خاص سازمان از مرتبه و جایگاه و منزلت بیشتری برخوردار می شوند. مهمترین نقش روابط عمومی در مدیریت تغییر در سازمان باید بسترسازی و ایجاد فرهنگ پذیرش تغییر از سوی مدیران، کارشناسان و کارکنان و مخاطبان بیرونی باشد، به واقع با مجموعه عملیات ارتباطی و اطلاع رسانی و تبلیغاتی روابط عمومی برای هر گروه از مخاطب زمینه فکری و عملی پذیرش و قبول تغییر را در مخاطبان درون و برون سازمانی ایجاد نماید و مقاومت ها و تنش ها را در فرایند تغییر درسازمان به حداقل رساند. اقناع سازی، ایجاد تفاهم، همراهی و همدلی که از اهداف عالیه روابط عمومی در ارتباط با مخاطبان یک سازمان است زمینه پذیرش و قبول را با شرط مثبت و تحول خواه آن فراهم و روابط عمومی در مدیریت تغییر نقش آفرین و سربلند بیرون خواهد آمد.